”En liten perle… det er noe med Høvrings språk som rører ved leseren, som man på et vis ikke blir ferdig med: Det direkte og presise ordvalget, det lavmælte og samtidig pregnante uttrykket, et tekstlig nærvær, en meningsbærende tilstedeværelse.… Tonen, stilen og sansningene… er prosakunst… Mona Høvring har med Noe som hjelper skrevet en liten perle av en bok”

”en original og intens roman… Høvrings roman … er slående original. Tett, glassklar og med et så intenst, nesten meditativt, språk, at hun nærmest hensetter leseren i en slags rus.”

”en roman det er en glede å lese, full av små og store observasjoner, åpne og skjulte linjer, sett og skildret med sterk intensitet og følsomhet.”

”ujålet og sanselig ”

”Mona Høvrings romandebut Noe som hjelper er en oppsiktsvekkende utgivelse – slank og vilter, sanselig og øm, rar og vakker… Liten roman med stor sprengkraft.”

”Det er sannsynleg at du vert raud og rar dersom du les Mona Høvrings sin romandebut Noe som hjelper. Du skal heller ikkje sjå bort ifrå at du kan komme til å sleppe frå deg eit aldri så lite hikst. … Den aller største kvalitenen ved Noe som hjelper er likevel språket og symbolsamansetninga, for det er noko uvanleg forførande og berusande med måten Mona Høvring skriv på”

”Lyrikaren Mona Høvrings romandebut Noe som hjelper er noko ein bør lese… Høvrings penn er ein taktil og sanseleg observatør… Mona Høvring har ei personleg rettskrivingsnorm… Denne språkleiken forsterkar den poetiske grunntonen i teksten og gjer Noe som hjelper til noko ein bør lese.”